existência. A atitude de conversão

existência. A atitude de conversão mostra-se, de modo mais pessoal, no Sacramento da reconciliação e, de modo coletivo, na participação na eucaristia.
A oração do rosário na Capelinha, especialmente ao anoitecer, com as velas acesas, expressa a reunião à volta da Mãe. A elevação das velas que acompanha a doxologia trinitária éum sinal de adoração, de louvor e de agradecimento. O uso de várias linguas manifesta umacatolicidade que supera as divisões mundarias. A oração pela paz do Mundo abre uma janela aos dramas da humanidade. A prece pelo Papa recorda a unidade e a comuhão da Igreja.

A procissão das velas simboliza a experiência de un povo em marcha atrvés das dificuldades da história; encabeçad por uma cruz, cujo resplendor rasga as trevas, com a imagem da Virgem np. centro da multidão em marcha, que elewa os seus cantos e preces. E o simbolo mais visivel da função do Santuário como memorial da misericórdia divina.

A bénção dos objetos pretende garantir a presença, a graça e a força de Deis na vida quotidina. Os objetos materiais convertem-se, desse modo, em evocação da providéncia de qem fez todas as coisas boas. Permanecem Assim como vinculo entre a peregrinação religuiosa e a peregrinação através das circunstâncias normais da vida: são um apelo à oração e, ao mesmo tempo, um sinal do olhar misericordioso da Mãecomo reflexo do amor trinitário.

O exemplo de Fátima é protótipo da religiosidade popular vivida como autêntica piedale. A diferença, e inclusive a tensã, entre religiosidade e piedade tornou se habitual entre os estudiosos do tema. DDe facto, a linguagem oficial da Igreja fala nestes contextos de piedade mais do que de religiosidade. Prova disto é o importante e ilustrativo Diretório sobre piedale popular e liturgia, publicado em 2002 pela Congrgação para o Culto Divino e a Disciplina dos Sacramentos.

s. 35.
A distinção, concludo, não pode levar a una contraposição, mas a uma harmonia e integração.

A religiosidade popular tem sido vista com reticência sob diversas perspetivas. Os liturgistas veem-na como expressão cultual livre e espontânea, suscetivel de contaminação por elementos incontrolâveis. A teologia dogmática valoriza a como uma forma de té pouco culuvada. As correntes mais vinculadas â práxis e ao compromisso denunciam o sen carâter espiritualista e individualista. No fundo, suspeita-se que é mais expressão da natureza religiosa do ser Humano do que de uma fé biblica como resposta a uma interpelação pessoal. Viveria mais da celebração da natureza do que de uma revelação histórica. Por Isso, pode se converter em magia e em superstição, obscurecendo a relação pessoal e o compromisso histórico.

No entanto, tsis avaliações foram mudando notavelmente. Os aspetos positivos da religiosidade natural foram sendo reconhecidos: abertura ao mistério, experiência de oração, sintonia com o Jesus sofredor e com a maternidade de Maria, experiência da providência e da presença de Deus, manifestação pública da fé, experiência do encontro comiunitârio, equilibrio da seriedsde da liturgia com a espontaneidade do coraçâo. A piedade cristâ não tem de renunciar a estes elementos da religiosidade humana.

No caso de Fątima, os perigos são conjurados e os aspetos positivos refletem de modo normal o seu caráter tipicamente cristão. Os gestos corporai, os objetos materiais, os ritos commitários são expressões de uma genuina piedade filial: a confiança na maternidade de Maria desperta a consciência de filhos de Deus; a Virginem aparece como uma pessoa real – não como uma deusa cósmica – que interpela e consola o ser Humano em nome de Deus; a satisfação de uma necessidade religiosa não apaga a responsabilidade e o compromisso;

Wyniki (polski) 1:

istnienie. Postawa konwersji pojawia się, więc więcej osób, w Sakramencie Pojednania i zbiorowego, uczestnictwo w Eucharystii.Modlitwie różańcowej w kaplicy, zwłaszcza o zmroku, przy świecach, zapalił, wyraża spotkania wokół matki. Podniesienie świece, które towarzyszy trynitarnej doxology ISA znak czci, uwielbienia i Dziękczynienia. Korzystanie z kilku języków wyraża umacatolicidade, który pokonuje dywizji mundarias. Modlitwa o pokój na świecie otwiera okno tragedie ludzkości. Modlitwa do papieża przypomina jedności i Fellowship Kościoła. Procesja świece symbolizuje doświadczenia ONZ ludzi maszerujących przez trudności historii; encabeçad przez krzyż, którego kolor RIP ciemności, z wizerunkiem Virgin np. Centrum tłumu w ruchu, który swoje rogi elewa i modlitwy. I najbardziej widocznym symbolem sanktuarium lub pomnik Miłosierdzia Bożego.Błogosławieństwo obiektów ma na celu zapewnić obecność, łaski i siłę do niedźwiedzia na quotidina życia. Przedmiotów materialnych przekształcone w ten sposób upamiętnienia providéncia o który uczynił wszystko co dobre. Pozostać jako więź między religuiosa i Pielgrzymka pielgrzymki przez zwykłe okoliczności życia: zarzut dla modlitwy i w tym samym czasie, jest oznaką miłosierne spojrzenie Mãecomo refleksji Trynitarzy miłości.Przykład z Fatimy jest że prototyp popularnej religijności mieszkał jako autentyczne piedale. Różnica, a nawet napięcie między pobożności i religijności stał się zwykle wśród uczonych przedmiotu. DDE, język urzędowy Kościół mówi w tych kontekstach szkoda więcej niż religijność. Dowodów na to jest ważne i opisowy katalog na piedale popularne i liturgii, wydany w 2002 przez Congrgação dla kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów.s. 35.Rozróżnienie, zakończone, nie może prowadzić do kontrastu, ale harmonii i integracji.Popularnej religijności był traktowany z powściągliwości w różnych perspektywach. Liturgistas zobaczyć go jako religijny wyraz wolny, podatne na zanieczyszczenia przez elementy incontrolâveis. Teologia dogmatyczna wartości jako sposób trochę culuvada. Więcej łańcuchów połączony zaangażowanie i wypowiedzieć Praxis â SPE carâter spirytystycznych i indywidualista. Na dole podejrzewa się, że jest więcej wyrażenia religijny charakter człowieka niż biblijnej wiary w odpowiedzi na żądanie osobiste. Żywo więcej celebracja charakter niż objawienia. Tak można przekształcić w magii i przesądów, przesłaniania osobistych relacji i zabytkowego kompromisu.Jednakże TSI ocen zmiany zostały niezwykle. Pozytywne aspekty religijności naturalnej zostały uznane: otwieranie do tajemnicy, modlitwę, doświadczenie cierpienia Jezusa i macierzyństwo Maryi, doświadczenie Opatrzności i Bożej obecności, publiczna Demonstracja wiary, doświadczenie comiunitârio spotkania, saldo seriedsde liturgii z spontaniczność serca. Amerykański przywódca religijny szkoda nie musiał zrezygnować z tych elementów ludzkiej religijności.W przypadku Fątima, niebezpieczeństwa są spiskowców i pozytywne aspekty odzwierciedlają charakter normalny tryb typowo chrześcijańskie. Gestów cielesnych, przedmioty materialne, obrzędy commitários są przejawy prawdziwej synowską pobożnością: zaufanie w macierzyństwie Maryi budzi świadomość dzieci Bożych; Virginem pojawia się jako prawdziwą osobą – nie jako kosmicznego bogini – wyzwania i konsoli człowieka w imię Boga; satysfakcji konieczność religijnych nie wymazać, odpowiedzialność i zaangażowanie;

Wyniki (polski) 2:

Istnienie. Konwersja postawą pokazuje się w bardziej osobisty sposób, w sakramencie pojednania i, zbiorowo, udział w Eucharystii.
Różaniec modlitwy w kaplicy, zwłaszcza o zmierzchu, z zapalonymi świecami, wyraża spotkanie wokół osób matka. elewacja świec, które weszły z doksologia EUM adoracji, uwielbienia i dziękczynienia. Korzystanie z wielu języków przejawia umacatolicidade że przekracza mundarias podziałów. Modlitwa o pokój na świecie otwiera okno, do dramatów ludzkości. Modlitwa za Papieża przypomina o jedności i comuhão kościół. Procesja świec symbolizuje doświadczenie ludzi na un marca atrvés trudności w historii; encabeçad krzyżem, którego jasność rozdziera ciemności, z wizerunkiem Matki op. centrum tłumu w marszu, że Elewa ich pieśni i modlitwy. A najbardziej widocznym symbolem funkcji Shrine jako pomnik miłosierdzia Bożego. Błogosławieństwo obiektów przeznaczonych do zagwarantowania obecności, wdzięk i siłę DEIS w quotidina życia. Obiekty materialne są przekształcane, a tym samym, w aluzję Opatrzności QEM nie wszystkie dobre rzeczy. Pozostają jako więź między religuiosa pielgrzymek i pielgrzymki przez normalnych okolicznościach życia: są wezwaniem do modlitwy, a w tym samym czasie, to znak miłosiernej wygląd Mãecomo odzwierciedleniem miłości trynitarnej. Przykład z Fatimy jest prototypem pobożności ludowej przeżywane jako autentyczne piedale. Różnica, a nawet napięta między religijności i pobożności stał wśród badaczy tematu. DDE fakt, oficjalnym językiem Kościoła mówi szkoda tych kontekstach, a nie religijność. Dowodem na to jest ważne i ilustracyjne Dyrektorium o piedale i liturgii, opublikowana w 2002 roku przez Congrgação Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów. S. 35. Rozróżnienie, concludo, nie mogą prowadzić do zjednoczenia opozycji, ale harmonia i integracja. Popularny religijność została bardzo dobrze przyjęta w różnych perspektywach. W liturgiści zobaczyć go jako wolnego i spontanicznego kultu wypowiedzi, podatnych na zanieczyszczenie elementów niekontrolowanych. Teologia dogmatyczna wartości w postaci małego culuvada aż. Aktualny bardziej powiązane dzięki praktyce i zaangażowanie wypowiedzieć spirytystę grzesznej natury i indywidualistą. Zasadniczo, to podejrzewa się, że jest bardziej wyrazem religijnej naturze istoty ludzkiej, a nie biblijnej wiary w odpowiedzi na osobiste odwołania. Żyją nad obchodami charakter niż historycznego objawienia. Przez to może prowadzić do magii i zabobonów, zasłaniając osobistego związku i historyczny kompromis. Jednak TSI oceny zmieniły się znacząco. Pozytywne aspekty naturalnej religijności były rozpoznawane: otwartości na tajemnicę, doświadczenie modlitwy, dostosowane do Jezusa cierpiącego i macierzyństwa Maryi, opatrzności i doświadczenie obecności Boga, publicznego wyrażania wiary, doświadczenia spotkania comiunitârio, równowagi liturgia seriedsde ze spontanicznością serca. Pobożność chrześcijańska nie dać się te elementy ludzkiej religijności. W przypadku Fatimy, niebezpieczeństwa są odlewane i pozytywne aspekty odzwierciedla normalny sposób jego typowe chrześcijańskiego charakteru. W corporai gesty, obiekty materialne, to commitários obrzędy są wyrazem prawdziwej miłości synowskiej: wiara w macierzyństwie Maryi budzi świadomość dzieci Bożych; virginem pojawia się jako prawdziwej osoby - nie jako kosmicznego bogini - że wyzwania i pociesza człowieka w imię Boga; zadowolenie religijnej potrzeby nie kasuje odpowiedzialność i zaangażowanie;